counter create hit

مطالب مرتبط:
گران ترین فیلم سینمای چین در گیشه افتضاح به بار آورد؛ توقف اکران بعد از یک هفته

گران ترین فیلم سینمای چین در گیشه افتضاح به بار آورد؛ توقف اکران بعد از یک هفته

رسانه کلیک – تنها یک هفته پس از اکران گران ترین فیلم سینمای چین در این کشور، نمایش آن در سینماها متوقف شد. هزینه تولید آسورا 110 میلیون دلار بوده است.سینماهای کشور چین تنها یک هفته پس از اکران فیلم «آسورا» نمایش آن را متوقف کردند. این فیلم در هفته اول ...

رئیس ستاد کارکنان کاخ سفید از اعضای کنگره خواست ترامپ را آماج حملات خود قرار دهند

رئیس ستاد کارکنان کاخ سفید از اعضای کنگره خواست ترامپ را آماج حملات خود قرار دهند

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، منابع آمریکایی می‌گویند که رئیس ستاد کارکنان کاخ سفید از جمهوری‌خواهان کنگره خواسته است ترامپ را به خاطر اظهاراتش در جریان کنفرانس خبری مشترک با پوتین، آماج حملات خود قرار دهند.سه منبع مطلع به ونیتی‌فیر گفته‌اند ...

افتخاری: هر چقدر خوبی کردیم، بد شد و بدی دیدیم

افتخاری: هر چقدر خوبی کردیم، بد شد و بدی دیدیم

به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری تسنیم، رضا افتخاری پس از پایان جلسه امروز (چهارشنبه) هیئت مدیره استقلال اظهار داشت: اینکه می‌گویند از نظر جسمانی دچار مشکل بودم و کنار رفتم شایعه است. ما فوتبالیست بودیم. ما هر چقدر خوبی کردیم، بد شد و بدی دیدیم. ...

جوان سازی پوستی که مخصوص آقایان است

با بالا رفتن سن پوست دیگر نمی تواند مثل قبل طراوت و زیبایی خود را داشته باشد. جوان ماندن پوست صورت برای خانم ها یک مسئله حیاتی به نظر می رسد و این مسئله برای آقایان هم مهم است و آقایان نیز دوست دارند پوستی جوان و ...

دوربین گوشی میزو 16 به سنسور 12 مگاپیکسلی و دریچه دیافراگم f/1.8 مجهز است

دوربین گوشی میزو 16 به سنسور 12 مگاپیکسلی و دریچه دیافراگم f/1.8 مجهز است

رسانه کلیک – بر اساس تصویر جدید لو رفته، مشخصات دوربین گوشی میزو 16 در رسانه های خبری منتشر شده و ظاهرا به سنسور 12 مگاپیکسلی مجهز خواهد بود.کمپانی Meizu در تدارک آن است تا پرچمدار سال 2018 خود را ظرف ماه آینده به دنیای تکنولوژی معرفی ...

محافظ ترامپ در اسکاتلند چگونه جان خود را از دست داد؟

محافظ ترامپ در اسکاتلند چگونه جان خود را از دست داد؟

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم به نقل از تلگراف، «نول ادوارد ریماگن» محافظ دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا و عضور سرویس مخفی کاخ سفید در حین سفر به اسکاتلند زمانی که ترامپ روز یکشنبه در زمین گلف بود دچار سکته شد و درگذشت.وی در بیمارستانی در اسکات ...

170 فیلم سینمایی از یک بار دیدن شدن در ایران نیز محروم شدند!

آیا متولیان نهاد صنفی همچون خانه سینما حتی در این حد نیز نمی توانستند خواسته های کانون کارگردانان به عنوان یکی از گروه های اصلی تشکیل دهنده ی این نهاد را مورد توجه قرار دهند و این گروه بزرگ از سینماگران که حسرت تماشای فیلم هایشان را بر پرده بزرگ سینماهای ایران ب ...

دستگیری مردی که قصد داشت نخست وزیر انگلیس را ترور کند

دستگیری مردی که قصد داشت نخست وزیر انگلیس را ترور کند

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم به نقل از رویترز، یک مرد بریتانیایی روز چهارشنبه در ارتباط با توطئه برنامه ریزی شده برای ترور ترزا می نخست وزیر انگلیس گناهکار شناخته شده است.بر اساس این گزارش، نعیمور رحمان 20 ساله ساکن شمال لندن از سوی دادگ ...

احتمال تغییر محل زندان نواز شریف و دخترش افزایش یافت

احتمال تغییر محل زندان نواز شریف و دخترش افزایش یافت

به گزارش دفتر منطقه‌ای خبرگزاری تسنیم به نقل از جیو تی وی، احتمال انتقال «نواز شریف» نخست وزیر سابق و رد صلاحیت شده پاکستان از زندان ادالیه به استراحتگاه سهاله افزایش یافت.قرار است به زودی وی به همراه دخترش «مریم نواز» به ا ...

نصب 5 سکوی پارس جنوبی تا پایان شهریور/ ظرفیت تولید گاز امسال چقدر افزایش می یابد؟

نصب 5 سکوی پارس جنوبی تا پایان شهریور/ ظرفیت تولید گاز امسال چقدر افزایش می یابد؟

به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری تسنیم، محمد مشکین‌فام مدیرعامل شرکت نفت و گاز پارس در حاشیه بازدید از یارد صدرا اظهار داشت: پیشرفت ساخت سکوهای 14C ،13B و 13D و 24A هم‌اکنون بیش از 90 درصد است.وی با اشاره به این که از مجموع 10 سکو که قرارداد ساخت آن با ...

نخستین خلبان زن محجبه در تاریخ جمهوریت ترکیه آماده پرواز می شود

نخستین خلبان زن محجبه در تاریخ جمهوریت ترکیه آماده پرواز می شود

به گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، شرکت هواپیمایی ملی ترکیه (ترکیش ایرلاینز) در راستای آموزش و استخدام خلبان اقدام به پذیرش یک زن محجبه کرد.«فاطمه دوروش» پس از گذراندن آموزش‌های لازم در شرکت هواپیمایی ملی ترکیه به عنوان نخستین خل ...

همراه اول تنها روابط عمومی 8 ستاره سرآمد ایران

رسانه کلیک – در هفتمین دوره آیین تقدیر از سرآمدان روابط عمومی ایران، روابط عمومی همراه اول به عنوان تنها روابط عمومی سرآمد ۸ ستاره، موفق به دریافت تندیس زرین شد.به گزارش کلیک به نقل از روابط عمومی همراه اول؛ عصر روز چهارشنبه ۲۷ تیرماه در هفتمین ...

پوتین: توافق هسته ای ایران باید حفظ شود/ به استقرار پایگاه های ناتو در نزدیکی مرزهایمان واکنش نشان می دهیم

پوتین: توافق هسته ای ایران باید حفظ شود/ به استقرار پایگاه های ناتو در نزدیکی مرزهایمان واکنش نشان می دهیم

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم به نقل از روسیاالیوم، ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه طی سخنانی در نشست سفرای این کشور در مسکو گفت: تروریسم جهانی ضربه سختی در سوریه متحمل شد. وی افزود: روند آستانه و دستاوردهای کنفرانس سوچی، زیربنای روند سیا ...

خط حزب الله 142|باید اینگونه باشید

خط حزب الله 142|باید اینگونه باشید

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم، صد و چهل‌ و دومین شماره خط حزب‌الله منتشر شد. یکشنبه‌ هفته‌ جاری، رهبر انقلاب با هیئت دولت برای حل مشکلات اقتصادی کشور جلسه‌ای برگزار کردند. در این جلسه، رهبر انقلاب، "شرایط" و "اقداماتی" که در این مقطع زمانی، دول ...

اعتراضات اخیر عراق رنگ خون گرفت

کمیسیون عالی حقوق بشر عراق از کشته شدن 12 نفر و زخمی و بازداشت شدن به ترتیب 199 و 540 نفر دیگر در جریان اعتراضات چند روز گذشته در شهرهای جنوبی عراق خبر داد و آن را مصداق 'نقض آشکار حقوق بشر' دانست. ...

راهی جدید برای ذخیره انرژی در سلول ها

راهی جدید برای ذخیره انرژی در سلول ها

بیگ بنگ: با اثبات نظریه‌­ای که برای اولین‌بار در حدود ۴٠ سال پیش پیشنهاد شده بود، محققان راهی جدید برای ذخیره انرژی در سلول­‌ها را تأیید کردند. به گزارش بیگ بنگ، این مطالعه، به سرپرستی ویلیام متکالف، جی. ویلیام آرندس استاد زیست­‌ ...

آیا “امواج گرانشی” سرعت انبساط کیهان را مشخص می کند؟

آیا “امواج گرانشی” سرعت انبساط کیهان را مشخص می کند؟

بیگ بنگ: از ۱۳٫۸ میلیارد سال پیش که بیگ­ بنگ رخ داد، جهان با گسترش صدها میلیارد کهکشان و ستاره، همچون کشمش‌­هایی در یک خمیر در حال پخت به سرعت در حال انبساط است. شبیه­‌سازی ابرکامپیوتر از ادغام دو س ...

میزان سخاوت شما ربط دارد به خیابانی که دارید در آن قدم می زنید

میزان سخاوت شما ربط دارد به خیابانی که دارید در آن قدم می زنید

چارلز مونتگومری، آتلانتیک — جامعه شناس سرشناس، اروینگ گافمن، گفته است که زندگی سلسله ای از اجراهاست که همۀ ما در آن به طور پیوسته اثری را که بر دیگران می گذاریم مدیریت می کنیم. اگر این چنین باشد، پس مکان های عمومی هم، مثل خانه و اتاق پذیرایی، حکمِ صحنه های اجرا را خواهند داشت. معماری، منظره، ابعاد صحنۀ اجرا و سایر عوامل پیرامون ما پیام هایی به ما مخابره می کنند دربارۀ اینکه چگونه نمایشمان را اجرا کنیم و چه رفتاری با دیگران داشته باشیم.ممکن است مردی در پس کوچه ای پوشیده از دیوارنگاشته های۱ شلوغ و نامرتب ادرار کند، اما فکرش را هم نمی کند که این کار را بیرونِ خانۀ یکی از اقوامش در محله ای شیک و تمیز هم انجام دهد. او بیشتر تمایل دارد لطف و محبت خود را زمانی ابراز کند که در میان خانواده و دوستان یا در معرض دید است، نه در پس کوچه ای چرک و بدمنظر. از دید گافمن این ها پاسخ هایی آگاهانه و حساب شده به مقتضیات صحنه هستند. اما اخیراً ما پی برده ایم که برخی عکس العمل های اجتماعی ما حتی بدون ملاحظۀ آگاهانۀ خودمان صورت می گیرند. روند تکاملی ما نیز همانند سایر حیوانات بدین گونه بوده است که تهدیدها و پاداش های محیط اطرافمان را به شکلی ناخودآگاه برآورد کنیم.زیست شناسان تکاملی دی. اس. ویلسون و دنیل اوبراین تصاویری را از نماهای مختلف خیابان های محلۀ بینگهمتون نیویورک به افرادی نشان دادند که آنجا زندگی نمی کردند. سنگ فرش های شکسته، چمن های نامرتب و خانه های مخروبه در برخی از این خیابان ها خودنمایی می کرد. در برخی خیابان های دیگر پیاده روهای تروتمیز و حیاط ها و خانه های آراسته و مرتب به چشم می آمدند. پس از مشاهدۀ تصاویر از داوطلبان خواسته می شد تا وارد بازی ای شوند که اقتصاددانان تجربی آن را طراحی کرده بودند. به آن ها گفته شده بود که در این بازی قرار است با فردی از ساکنین محله ای که تصاویرش را دیده بودند مبادله کنند. احتمالاً خودتان می دانید واکنش آن ها چه بود. داوطلبان هنگامی که فکر می کردند با فردی از محله تمیزتر و آراسته تر سروکار دارند، سخاوت و اعتماد بیشتری نشان دادند. ممکن است این پاسخ از نظر شما واکنشی منطقی به جلوه های فرهنگ اجتماعی هر محله باشد؛ مثلاً آراستگی حاکی از آن است که مردم به هنجارهای اجتماعی احترام می گذارند. اما حتی کیفیت سنگ فرش خیابان و پیاده رو -که هیچ ارتباط منطقی با میزان اعتمادپذیری ساکنان یک خیابان ندارد- بر قضاوت آن ها تأثیر گذاشت.در واقع، ما به طور معمول طوری به محیطمان واکنش نشان می دهیم که ظاهراً ارتباط چندانی با تفکر آگاهانه یا منطق ندارد. برای مثال، هر چند که همۀ ما قبول داریم بسیار احمقانه است اگر اجازه بدهیم دمای دستمان شیوۀ رفتارمان با غریبه ها را تعیین کند، اما بررسی های آزمایشگاهی نشان می دهند که آدم ها وقتی یک نوشیدنی گرم را در دست نگه داشته اند، بیشتر از زمانی که این نوشیدنی سرد باشد به غریبه ها اعتماد خواهند کرد. در آزمایش دیگری مشخص شد که پیاده شدن از پله برقی ای که رو به بالا می رود بیش از پایین آمدن از پله برقی حس سخاوت و مهربانی ما را برمی انگیزاند؛ در حقیقت، به نظر می رسد صعود، به هر شکلی که باشد، موجب رفتارهای شایسته تری می شود.روان شناسان نهایت تلاش خود را به کار گرفته اند تا این همبستگی ها را توضیح دهند. یکی از نظریات پیشنهاد می کند که ما شرایط محیط را همچون استعاره ها تجربه می کنیم: از این رو گرمای فیزیکی را به گرمای اجتماعی تعبیر کرده و حرکت روبه بالا، ارزش های والای اخلاقی و سخاوتمندی را در ما بیدار می کند. سلسله پژوهش های دیگری که به نظریۀ مدیریت وحشت۲ موسوم است ادعا می کند که ترس نهفته و دائمی ما از مرگْ محرک رفتارهایمان است. بر اساس این دیدگاه، آن پیاده روهای خراب و بدشکل در بینگهمتون، ترس ناخودآگاهی را در ما بیدار می کند که سبب می شود از مردمی که در آنجا زندگی می کنند فاصله بگیریم. جدای از سازوکار این فرایند، به یقین می توان گفت که محیطْ نشانه ها و پیام های دقیقی به ما مخابره می کند که موجب می شود واکنش های متفاوتی به چشم انداز اجتماعی نشان دهیم، حتی اگر آن نشانه ها اصلاً در محدودۀ تحلیل منطقی ما از محیط نگنجد.پژوهشگران دانشگاه کارولینای شمالی با مشاهدۀ خریداران در یک مرکز خرید دریافتند شمار کسانی که به خیریۀ سپاه رستگاری کمک مالی کرده بودند در میان افرادی که پس ازبالارفتن از پله برقی پیاده شده اند دوبرابر کسانی بود که از پله برقی پایین آمده و پیاده شده اند. آن ها همچنین دریافتند افرادی که قطعۀ فیلمی از مناظر فیلم برداری شده را از پشت شیشۀ هواپیما تماشا کرده بودند، نسبت به کسانی که فیلم های ضبط شده را از پشت شیشۀ اتومبیل دیده بودند، در بازی های کامپیوتری همیاری بیشتری از خود نشان می دادند. در چندین آزمایش دیگر ارتباط مشابهی بین ارتفاع و نوع دوستی مشاهده شد. پژوهشگران بر این باورند که قرارگرفتن در بلندی یا صرف عمل بالارفتن به ما یادآوری می کند که در اندیشه و رفتارمان بلندنظر باشیم.عصب پژوهان فهمیده اند که نشانه های محیطی، پاسخ های فوری ای را حتی پیش از آنکه ما آگاه شویم در مغز انسان برمی انگیزانند. هنگامی که وارد مکانی می شوید، هیپوکامپ، متصدی خاطرات ذهنی، فوراً وارد عمل می شود. آنچه را که در هر لحظه می بینید، با خاطرات اولیۀ شما مقایسه می کند تا نقشۀ ذهنی آن مکان را ترسیم کند، اما پیام هایی را نیز به مراکز بیم و پاداش مغز ارسال می کند. همسایۀ آن، هیپوتالاموس، پیش از آنکه بیشترِ ما حتی دربارۀ خطرناک یا ایمن بودن آن مکان به نتیجه ای رسیده باشیم، از طریق ترشح هورمون به آن علائم واکنش نشان می دهد. مکان هایی که ملال آور یا بسیار سردرگم کننده به نظر می آیند، موجب آزادشدن آدرنالین و کورتیزول، هورمون های مرتبط با ترس، و اضطراب می شوند. مکان های آشنا و قابل رفت وآمد و مکان هایی که خاطرات خوش را در ذهن تداعی می کنند، به احتمال بیشتری هورمون حالِ خوب یا سروتونین و همچنین هورمون دیگری به نام اکسی توسین را فعال می کنند که از حس اعتماد بین فردی استقبال کرده و آن را تقویت می کند.روزی که پل زک، متخصص حوزۀ اقتصادعصب شناسی۳، را در آناهایمِ کالیفرنیا ملاقات کردم به من گفت، «مغز انسان انطباق پذیر است و دائماً خود را با محیطی که در آن قرار می گیرد وفق می دهد». زک پژوهشگری است که نقش اساسی اکسی توسین را در ارتباطات انسانی کشف کرد. او توضیح داد که ما انسان ها، برخلاف برخی پستاندارانِ منزوی و غیراجتماعی، دارای گیرنده های اکسی توسین متراکم تری در قدیمی ترین بخش مغزمان هستیم، و این گیرنده ها حتی پیش از آنکه با دیگران وارد صحبت شویم، دست به کار می شوند.این مسئله باید دغدغه ای برای شهرسازان باشد، زیرا مادامی که ما به دیگران دل می سپاریم، نه فرهنگ می تواند تضمین کند که همیشه رفتار مناسبی با غریبه ها داشته باشیم، نه سازوکارهای زیستی. برای مثال، پژوهشگران هلندی دریافتند که اکسی توسین که قاعدتاً باید برای مشارکت در اَعمال همیارانه و بشردوستانه ما را تشویق کند، در اثر بیگانه هراسی دچار سوگیری می شود. دانشجویان هلندی پس از استنشاق پودری شیمیایی حاوی اکسی توسین، با پرسشی مواجه شدند که نمونه ای از یک دوراهی اخلاقی است: آیا حاضرید فردی را زیر قطار هل دهید، اگر اینکار زندگی پنج نفر دیگر را نجات دهد؟ مصرف اکسی توسین سبب شد این دانشجویان به احتمال کمتری فردی را که نام سنتیِ هلندی دارد به زیر قطار هل دهند، اما به احتمال بیشتری حاضر بودند فردی را که ظاهراً نامی اسلامی داشت، قربانی کنند. این قبیله گراییِ ضدجهان وطنی ممکن است در نگاه اول و تا زمانی که معجزۀ قابلیت شهرهای بزرگ و به ویژه مکان های عمومی بزرگ در برانگیزاندن و تقویت اعتماد و همکاری را مد نظر قرار ندهیم ناامیدکننده به نظر برسد. طراحی [شهری] این ظرفیت را دارد که ما را به سمت اعتماد و همدلی سوق دهد، به نحوی که انسان های بیشتری در نظرمان شایستۀ احترام و توجه باشند.زک برای روشن کردن این ایده، مرا برای قدم زدن به خیابانی در کالیفرنیای جنوبی برد که مرکز اصلی جشن ها و بزم های این منطقه بود. خیابانی که متاسفانه نشان از وضعیت نامطلوب فضاهای عمومی در آمریکا دارد، زیرا آن طرف ورودی دیزنی لند قرار گرفته است، یعنی پس از آنکه پول بلیط را پرداختید.ما از زیر مسیر حاشیۀ محیط بر تِم پارک۴ رد شدیم، از میدان فرعی شهر گذر کردیم، تالار ایوان دار شهر هم آنجا بود، سپس در میانۀ راه مِین استریت یو.اس.ای۵ توقف کردیم، خیابانی که نماد شادمانیِ مفرط شهری است. این مکان پر بود از مردمی با سنین مختلف و نژادهای متفاوت، که کالسکه ها را هل می دادند، دست در دست یکدیگر قدم می زدند، به ویترین مغازه ها نگاه می کردند و در میان غذاخوری ها و دستگاه های بازی آرکید۶ عکس می گرفتند.ما رفتارهای بی ادبانه ای را در میان جمعیت حاضر در آنجا امتحان کردیم. به اصرار زک، شانه ام را به طرف بدن رهگذران کج کردم، در ابتدا تماس تنها در حد ساییده شدنِ شانه ام به بدن عابران بود و پس از آن کاملاً خودم را به آن ها می زدم. این همان رفتاری است که در خیابان های دیگر شما را به خاطرش به باد کتک می گیرند، اما واکنشی که من بارها و بارها در اینجا دریافت کردم، تنها لبخند بود و دستانی که مرا نگه می داشتند یا حتی معذرت خواهی می کردند. چند بار کیف پولم را به عمد روی زمین انداختم، اما با شور و اشتیاقی از جنس همان بزم و شادمانی های مخصوص آن خیابان، آن را به من پس می دادند. بعد از آن رفتارمان گستاخانه تر هم شد. به غریبه ها نزدیک می شدیم و مصرانه از آن ها می خواستیم که ما را در آغوش بگیرند. چنین درخواستی از طرف دو آدم عاقل و بالغ عجیب به نظر می رسد، اما اهالی میِن استریت، چه زن و چه مرد، آغوش خود را بی درنگ به روی ما گشودند. کردار و منش پسندیده ای که در این محل به نمایش در می آمد، مثل محیط آن، حال و هوای کارتون ها را داشت.دلایل بسیاری برای این فرح و شادمانی در مِین استریت یو.اس.ای وجود دارد که مهمترین آن ها این است که مردم در اصل به اینجا می آیند که شاد باشند. اما زک مرا تشویق کرد که از اثرات هدایت کنندۀ محیط و چشم انداز اطراف غافل نشوم. هیچ کدام از ساختمان ها در نبش این خیابان بیش از سه طبقه نبودند، اما طبقه های بلااستفادۀ بالایی ترفندی بصری در خود داشتند. اندازه آن ها کوچک تر و به میزان دوسوم بقیه ساختمان در نظر گرفته شده بود تا تداعی کنندۀ حالت بی خطری و صلح و صفای اسباب بازی ها باشد. درعین حال، از سایبان های راه راه و حروف چینی های طلایی روی شیشه های ساختمان ها گرفته تا پلاسترهای مصنوعی که با ظرافت روی نمای ساختمان ها کشیده شده بودند، همۀ این ریزه کاری ها و جزئیات در ظواهرِ مصنوعیِ این خیابان به منظور فروبردن شما در عمق یک نوستالژی تسکین آمیز است.دیزنی و تمام طراحانش از صنعت فیلم و سینما آمده بودند و بخش مین استریت دیزنی را طوری طراحی کرده اند که شبیه صحنه یا سکانسی از یک فیلم باشد و عناصر استفاده شده برای القای این حسْ چنان متقاعدکننده اند که هر بازدیدکننده ای احساس می کند بخشی از این صحنه یا سکانس است. آن ها به ویژه می خواستند بازدیدکنندگان موج غیرانسانی و ماشینی ای که در آن زمان حتی در حال اشاعه یافتن به خارج از لس آنجلس بود را فراموش کنند. جان هنچ، مشاور ارشد دیزنی و رهبر گروه مهندسان تخیل۷ که در سال ۱۹۷۸ از سوی دیزنی نشان افتخار دریافت کردند برای من توضیح داد، «ما در شهرها تهدید می شویم، با دیگران حرف نمی زنیم، خیلی چیزهایی را که می شنویم باور نمی کنیم، به خاطر اینکه نگاهمان به دیگران نیفتد، به چشمان کسی نگاه نمی کنیم، به دیگران اعتماد نداریم. ما تنها شده ایم. اگر همچنان با چشم بستن به روی دیگران، خود را منزوی کنیم، به معنایی مرگ ما فرا رسیده است». او در ادامه گفت، «والت می خواست به مردم قوت قلب بدهد... بدون شک حال و هوای نوستالژیکی در دیزنی وجود دارد، اما نوستالژیِ چه چیزی؟ هیچگاه همچین خیابانی در واقعیت وجود نداشته است. اما این خیابان یادآور چیزهایی در شماست که آن ها را به فراموشی سپرده اید».استر استرنبرگ، متخصص ایمنی شناسی عصبی، در اولین بازدیدش از این خیابان مسحور مناظر آن شد. استرنبرگ که ارتباط بین محیط، سلامت و مغز انسان را بررسی می کند، این گونه نتیجه گیری کرد که طراحان مین استریت یو.اس.ای درک شگفت آوری از علم عصب شناسیِ محیط داشته اند. او به من گفت، «آن ها کارشان را استادانه انجام داده اند. این مهندسان در دهۀ ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، بسیار پیش از آنکه ما از عصب شناسی درک درستی داشته باشیم، فهمیده بودند که چطور با استفاده از طراحی، مردم را از مکانی آکنده از ترس و اضطراب به سرایی شادمان و امیدبخش جلب کنند.اثر محیطی ریشه در شیوه ای دارد که مغز بین حافظه و عواطف ارتباط برقرار می کند. از یک سو، چشم اندازهای تحریک کنندۀ مین استریت یو.اس.ای -ایستگاه قطار منحصربه فرد، تالار شهر، دورنمای قلعۀ زیبای خفته- فوراً شما را جلب چشم انداز می کند و از اضطرابی می کاهد که، در تنظیمات اولیۀ مغز شما، برای واکنش به موقعیتی نامطمئن و محیطی پیچیده وجود دارد. این عناصر درعین حال نقش محرک های عاطفی را هم ایفا می کنند. هیپوکامپ نه فقط به پیام های دیداری، که به تمام حس های ما ازجمله بویایی واکنش نشان می دهد. پس فرقی نمی کند سایبان ها شبیه آب نبات های راه راه باشد یا رایحۀ متصاعدشده از پخت شکلات های شیری و کاکائویی در پیاده رو به مشامتان برسد، اشارات و استعاره های دیزنی خاطراتی را به یاد شما می آورند که احساس آرامش و امنیت خاطر را در پی دارند، هر چند این خاطرات به همان اندازه که از تجربۀ واقعی ما ناشی می شوند، می توانند برآمده از گذشته ای ساختگی باشند. (این تأثیر آنچنان قوی است که طراحان و سازندگانِ تسهیلاتِ مراقبتیِ بیمارانِ روانی حاد، مکان های مشابهی را در فضاهای عمومی بنا کرده اند، با این نیت که چشم اندازها و فعالیت های خیابانی آن، با به کارگیری عناصر تداعی کننده شهرهای کوچک در قدیم، آرامش را برای ساکنان این مکان ها به ارمغان بیاورد).طراحی جامعه ستیزخیابان دیزنی ممکن است تصویری خیالی باشد، تجسم ایدۀ مکانی واقعی در ذهن یک فرد، اما اثر مثبت اجتماعی و تسکین دهنده ای که بر مردم دارد اجتناب ناپذیر است. البته پیشنهاد نمی شود که کلک های تاریخی دیزنی را در همۀ مکان های عمومی پیاده کنیم، اما باید اذعان کرد که هر منظرۀ شهری مجموعه ای از نمادهای فعال کنندۀ حافظه و عواطف است. هر میدان، پارک یا معماری بیرونی ساختمانی پیام هایی را مخابره می کند مبنی بر اینکه ساکنان آن چه آدم هایی هستند و آن خیابان برای چه کاری مناسب است.مستندات بسیاری دربارۀ اثر زیباشناسی بر عواطف وجود دارد. مثلاً می دانیم که رؤیت مداوم آشغال، دیوارنگاشته و مکان های مخروبه، به ویژه در میان کهن سالان، احساس بیزاری و افسردگی ایجاد می کند. پژوهش های حوزۀ بیوفیلیا۸ نشان می دهند که جلوه ها و مظاهر طبیعت نه تنها ذهن را تسکین می دهند، بلکه نگرش ما را تغییر داده و جوانمردی و اعتمادمان را نسبت به دیگران افزایش می دهد.همچنین می دانیم که مشاهدۀ زوایای تیز در معماری، همانند تصویر کارد تیز یا خار، مراکز ترس را در مغز فعال می کنند و در نتیجه هورمون های استرس آزاد شده و به ما اجازه نمی دهند که در همچین محل هایی توقف داشته باشیم و با مردم معاشرت کنیم. (این مسئله در خیابانی که سازه موسوم به کریستال در آن قرار دارد، قابل مشاهده است. این سازه، با طراحی معمار سرشناس دنیل لیبسکیند، که بخش الحاقی موزۀ سلطنتیِ انتاریو در کانادا است، متشکل است از منشورهای عظیم ساخته شده از فولاد، آلومینیوم و قطعات شیشه ای که تیزیِ آن ها به سمت پیاده رو هدایت شده است و طی شاهکاری بزرگ، راستۀ سابقاً شلوغ خیابان بِلور را از عابر خالی کرده است).اما مناظر شهری برای گریزاندن مردم نیازی به شکل و شمایل رعب آمیز خاصی ندارند. فضاهای نامساعد اجتماعی در شهر به فراوانیِ دیوارهای سفید هستند. در واقع، دیوارهای سفید خود بخشی از مشکل اند.مطالعات یان گیل در مورد حاشیه های خیابان مستنداتی در این باره ارائه می کند. گیل و دیگران دریافته اند که اگر نمای خیابانی یکدست باشد، تقریباً بدون هیچ دری، تنوعی یا کسب وکاری، مردم هر چه سریعتر از آن رد می شوند. اما اگر در خیابانی نماهای متنوع، ورودی های متعدد و تراکمِ کسب وکارها در هر بلوک به چشم آید، مردم آهسته تر در آن خیابان قدم می زنند و بیشتر توقف می کنند. در حقیقت، در قیاس با نماهای ملال انگیز، مردم به احتمال بیشتری روبه روی نماهای روح بخش و نشاط انگیز می ایستند و تماس تلفنی برقرار می کنند.در طول دورۀ آزمایش هایمان در آزمایشگاه گوگنهایم در نیویورک، متوجه شدیم که این نماهای بلند و بی روح نه تنها اثری فیزیکی دارد و سرعت گام برداشتن مردم را فزایش می دهد، بلکه با دلگیرکردنِ آن ها اثری عاطفی نیز به همراه دارد. در سال ۲۰۰۶، در خیابان ایست هاوستون در منهتنِ جنوبی، بنایی با معماری شهری در قوارۀ زمینی کوچک بین خیابان اُرچرد و خیابان لودلو با فروشگاه خواربارفروشی بزرگی جایگزین شد که نمای آن شیشۀ دودیِ تقریباً یک تکه ای است که قسمت عمدۀ آن بلوک را پوشانده است. داوطلبانی که به گردش روان شناختی ما در محله پیوستند، احساساتی را گزارش دادند مبنی بر اینکه در این قسمت از پیاده رو و روبه روی این بنا نسبت به هر جای دیگری در این خیابان احساس خوشحالی کمتری داشتند. آن ها، وقتی به راستۀ ناموزون و غیرهمسان اما سرزنده ترِ مغازه ها و رستوران ها رسیدند و آنجا فقط یک بلوک آن طرف تر در خیابان هاوستون قرار داشت، احساس بهتری پیدا کردند.این مسئله حکایت از فاجعه ای قریب الوقوع در روان شناسیِ خیابان دارد. با آغاز سیطرۀ خرده فروشی های شهری بر مراکز شهرها، ساختمان ها و مغازه های خرت وپرت فروشی و دکان های کوچک خانوادگی یکی پس از دیگری با فضاهایی سرد و خنثی جایگزین می شوند که سرزندگی و شادابی را از حاشیه های خیابان ها می زدایند. این کار یک دزدی غیرضروری است و پیامدهای آن فراتر می رود از زیبایی شناسی و حتی کاهش گسترده در تنوع کالاها و خدمات، که از سلطۀ یک خرده فروشی بزرگ بر کل یک بلوک ناشی می شود. سیطرۀ فروشگاه های بزرگ در بلوک های شهری، سلامت جسمانی مردم ساکن در آن محدوده، به ویژه سالخوردگان، را به خطر می اندازد. مشخص شده است که سالمندانی که در خیابان هایی با راسته های طولانی و نماهای بی روح زندگی می کنند، زودتر از آن هایی پیر می شوند که در بلوک هایی ساکن هستند که دارای درها، پنجره ها، ایوان ها و پلکان ها و مقصدهایی برای رفت و آمد هستند. ازآنجایی که ابرسازه ها و راسته های خالیِ پیاده رو مقصدهای روزانه این سالمندان را از محدودۀ توان پیاده روی آن ها خارج می کند، آن ها ضعیف تر و کندتر می شوند، کمتر بیرون از خانه با دیگران معاشرت می کنند و کمتر در کارهای داوطلبانه شرکت می جویند. مطالعاتی که بر روی سالمندان ساکن مونترال انجام شد نشان داد سالخوردگانی که در بلوک هایی با ایوان های ورودی و پلکانی زندگی می کنند واقعاً دست و پاهای قوی تری نسبت به کسانی داشتند که در بلوک های ملال آور زندگی می کردند. درهمین حال، آن هایی که خوب می توانستند تا مغازه ها و خدماتی ها راه بروند، به احتمال بیشتری کار داوطلبانه انجام می دادند، با مردم دیگر ملاقات می کردند و فعالیت خود را حفظ می کردند.خوشبختانه برخی شهرها تصویب قوانینی را آغاز کرده اند که مانع از نابودی معاشرت پذیری خیابان ها توسط سازندگان بنا می شود. شهر ملبورن در استرالیا قوانینی را اتخاذ کرده است که نماهای بیرونی یکنواخت، ملال آور و مرتفع را ممنوع می کند و فروشگاه ها و رستوران های جدید را ملزم کرده است که در و ویترین داشته باشند به طوری که دست کم ۸۰ درصد نمای جلوی ساختمان را تشکیل دهد. شهرهای دانمارک پا را از این نیز فراتر نهاده اند. در دهه ۱۹۸۰ بیشتر شهرهای این کشور عملاً بانک ها را از تأسیس شعبه در خیابان های مرکز خرید اصلی منع کرده بودند. مسئله این نیست که دانمارکی ها از بانک بدشان می آید، بلکه جلوۀ بیرونیِ خنثای بانک، روح زندگی را از حاشیه خیابان می مکد و شمار بیشتری از آن ها می تواند خیابانی را از زندگی تهی کند. مسئله این است که حق شهروندان در داشتن فضای عمومی سالم و زندگی بخش بالاتر از حق هر کس دیگری است که با هر اقدامی آن را از بین ببرد؛ این باور احتمالاً در آن بلوک هایی از منهتن که، سر نبش یک چهارراهش، چهار بانک با هم رقابت می کنند نادیده گرفته شده است.نیویورک در سال ۲۰۱۲ تلاش کرد تا از این قافله عقب نماند و ضوابط جدیدی برای منطقه بندی و کاربری زمین اتخاذ کرد که عرض طبقۀ همکف فروشگاه ها را در خیابان های اصلی محلۀ آپر وست ساید محدود می کرد. در خیابان های شلوغ کلمبوس و آمستردام، ساختمان های واقع در قواره های زمین بیش از ۱۵ متر، باید بخشی را دست کم به دو کاربری تجاری غیرمسکونی اختصاص دهند و از نماهای بیرونی شفاف استفاده کنند. ضلع رو به خیابان بانک ها در خیابان برادوی باید کمتر از ۷.۵ متر باشد. این اقدام تا اندازه ای در راستای تلاشی بود که قصد داشت مانع از بلعیده شدن مغازه های کوچک و خانواگی به دستِ خرده فروشی های بزرگ ملی شود، زیرا همین مغازه های کوچک و خانوادگی هستند که شخصیت این خیابان ها را به آن بخشیده اند. گیل بروئر، زنی که عضوِ انجمنِ محله است، در مصاحبه با نیویورک تایمز گفت «مغازه ها روح محله اند». «داروخانه های کوچک، کفش فروشی ها، آن ها برای ما همه چیزند». با نجات دادنِ کسب وکارهای کوچک، بلوک های سازگار با مقیاس انسانی نیز نجات خواهند یافت.ونکوور ثابت کرده است که شهرهای متراکم می توانند نیازمندی های معاملات املاک را برآورده کرده و در عین حال معماری مساعدی داشته باشند. حتی فروشگاه های خرده فروشی بزرگ یا زنجیره ای برای اینکه جایی در شهر داشته باشند، مجبور شدند سازه و نمای خود را تغییر دهند. به همین دلیل، در یکی از کرانه های پنینسولا، به عنوان بخشی از مرکز شهر ونکوور، فروشگاهی از زیرمجموعه های شرکت کاستکو و محوطۀ پارکینگ متعلق به آن، زیر برج های آپارتمانی و ردیفی ازخانه های شهری همسطح خیابان مدفون شده اند. نزدیک تالار شهر دو فروشگاه، یکی متعلق به کمپانی هوم دیپو و دیگری متعلق به فروشگاه های زنجیره ای وینرز، بر روی ردیفی از کسب وکارهای لب خیابان و در زیر تزئینات پر از گل و برگ آپارتمان های حیاط دار، مثل گوشتِ وسط همبرگر پرس شده اند. فروشگاه های بزرگ اجازه دارند ورودی خود را سر نبش قرار دهند و بقیۀ نمای لب خیابان در این بلوک میان کافی شاپ استارباکس، یک خواربارفروشی و چند مغازۀ دیگر تقسیم شده است. نتیجه: اشتیاق شدید برای قیمت های پایین موجب نابودی خیابان نمی شود. درواقع مردم با قدم زدن، دوچرخه یا مترو خود را به فروشگاه های زنجیره ای می رسانند و مثلاً می توانند در کنار پنجرۀ کافی شاپِ استارباکس بنشینند و، در باران، کافه لاتۀ خود را مزه کنند.پی نوشت ها: • این مطلب را چارلز مونتگومری نوشته است و در تاریخ ۲۲ نوامبر ۲۰۱۳ با عنوان «Why We're Sometimes Kind Without Reason» در وب سایت آتلانتیک منتشر شده است و وب سایت ترجمان در تاریخ ۱۹ فروردین ۱۳۹۷ آن را با عنوان «میزان سخاوت شما ربط دارد به خیابانی که دارید در آن قدم می زنید» و ترجمۀ سجاد امیری منتشر کرده است.•• چارلز مونتگومری (Charles Montgomery) روزنامه نگار و مؤلف کتاب کوسه خدا (The Shark God) است. این کتاب که در کانادا با عنوان آخرین مشرک (The Last Heathen) به چاپ رسیده است، جایزۀ چارلز تیلور را در بخش ادبیات غیرداستانی دریافت کرد.[۱] Graffiti: به تصویرها، نقش ها، اشکال، حرف ها، نشانه ها، نمادها، الگوها و کلمه ها بر روی دیوارها یا هر مکان عمومی ای که بتوان از آن برای نوشتن، نقاشی، کنده کاری و خط کشی کردن استفاده کرد، گفته می شود [مترجم].[۲] terror management theory[۳] Neuroeconimcs: نام یک شاخه جدید از دانش است که نقطۀ تلاقی روانشناسی، اقتصاد، و عصب شناسی است، و هدف از آن بررسی تصمیمات انسان از دید این علوم است [مترجم].[۴] theme park: «تم پارک»، «پارک موضوعی» یا «پارک تفریحی» اصطلاحی عمومی است برای مجموعه ای از مسیرهای گردشگری و دیگر جذابیت های سرگرم کننده که با هدف گرد هم آوردن گروه کثیری از مردم کنار هم چیده شده اند. این پارک ها حول محور یک یا چند موضوع خاص مثل غرب وحشی یا در همین مورد خاص شخصیت های کارتون های دیزنی لند ساخته می شوند [مترجم].[۵] Main Street, U.S.A: نام اولین تم پارک در ورودی اصلی همه پارک های دیزنی لند در سراسر جهان است [مترجم].[۶] arcade: بازی آرکید یک دستگاه مرتبط با سرگرمی سکه ای (همچنین کارتی و اسکناسی) است که معمولاً در اماکن عمومی مانند رستوران ها، کافه ها و بخصوص محل های برگزاری بازی های ویدئویی کار گذاشته می شود [مترجم].[۷] Imagineer: عنوانی که به متخصصین دیزنی از معماران و طراحان گرفته تا مهندسین برق و ساختمان یا حتی نویسندگان اطلاق می شود که کارشان آفرینش، طراحی و ساخت تم پارک ها و جاذبه های کمپانی دیزنی در سراسر جهان است [مترجم].[۸] Biophilia: به گرایش ذاتی و در نتیجه احساس مثبت انسان ها نسبت به موجودات زنده گفته می شود [مترجم].